“Ik ben niet het type om de hele dag thuis te gaan zitten”
Annetta Bakker (55) heeft een groot gezin, volgt een zij-instroomtraject aan het Hoornbeeck College in Gouda en werkt daarnaast als begeleider bij woonlocatie De Akker in Bodegraven. Op haar groep wonen 8 cliënten tussen de 25 en 62 jaar met beperkingen zoals autisme en het syndroom van Down. Daarnaast werkt Annetta bij dagbestedingslocatie De Bakkerij waar de maaltijden voor de woningen worden gemaakt en de lekkerste taarten worden gebakken.
Even voorstellen…
Na de HAVO wist ik niet goed wat ik wilde doen. Ik was blijven zitten, mijn vriendinnen waren al van de middelbare school. Ik wilde er even een jaar tussenuit en ben au pair geworden in Engeland. Maar toen ik weer terugkwam in Nederland wist ik het nog steeds niet. Ik had mijn man Jan inmiddels ontmoet. We gingen trouwen. We kregen kinderen. Af en toe dacht ik: ‘Nou, ik zou best nog wel eens een opleiding willen doen, bijvoorbeeld de avond-PABO.’ Maar het kwam er gewoon niet van.
Samen met mijn man Jan mocht ik 12 kinderen krijgen. Nu alweer 18 jaar geleden kreeg onze oudste dochter botkanker in haar been. Wij waren toen veel in het ziekenhuis, bij onze dochter. Het was een hele zware, maar ook een hele verrijkende periode in ons leven. We hebben de nabijheid van God mogen ervaren. En het was fijn om de zorg van familie en vrienden te mogen ontvangen. In die periode pakte mijn schoonzus veel op in ons gezin, zij woonde bij ons in de straat. Toen heb ik wel geleerd dat het heel fijn kan zijn om even wat ruimte voor jezelf te hebben.
Je hebt een groot gezin, waarom dan toch de keuze om zij-instromer te worden?
Tijdens de coronapandemie zat iedereen opeens thuis, ook wij als gezin. Daardoor kreeg ik de mogelijkheid om te gaan solliciteren. Ik ben in de thuiszorg gaan werken. De praatjes bij de koffie vond ik het leukste van het werk. Iedereen heeft een verhaal, een geschiedenis. Op een dag zag ik een advertentie voor zij-instromers bij Siloah Gehandicaptenzorg, Jan stimuleerde mij om hierop te solliciteren. Toen ben ik op gesprek geweest bij Ruth van Schothorst, opleidingsadviseur voor regio West. Ik kon voor 18 uur in de week aan de slag als begeleider in Bodegraven. Daarnaast volg ik iedere donderdag college, bij het Hoornbeeck College in Gouda.
Hoe ziet jouw werkdag er zoal uit?
Een dagdienst begint meestal met het opstarten op de locatie. Dan ben ik er om 07:30u. Dan roep je iedereen. Sommigen moeten douchen, anderen niet. Bewoners kunnen heel veel zelf. Om 08:30u gaan we aan tafel. We werken met een strakke planning – ‘Wie doet wat en wanneer?’ – om ruis te voorkomen. Na het Bijbellezen en danken, zingen we een psalm. Dan gaat iedereen zich klaarmaken om met de taxi of met de fiets naar het werk te gaan. Dan rapporteer ik nog even; wat heeft er gespeeld, hoe was het humeur, hoe was het contact tussen de bewoners onderling, etc.
Hierna rijd ik naar dagbestedingslocatie De Dorsvloer op het terrein van woonlocatie De Akker. Daar zit onder andere De Bakkerij. De dienst begint met een bak koffie; even een praatje hoe het met iedereen gaat. Dan gaat er een groep boterhammen smeren voor de lunch, voor groepen die dat niet zelf kunnen. Een andere groep gaat aan de slag met aardappels schillen en groenten klaarmaken voor de ovenschotels voor de avondmaaltijd. Na de middagpauze wordt er een Bijbelverhaal verteld. Na de lunch heeft iedereen pauze. De begeleiders kunnen dan even rapporteren. Hierna gaat een deel van de groep met iets creatiefs bezig, bijvoorbeeld knutselen over een bepaald thema, en andere cliënten gaan bijvoorbeeld koekjes bakken. Aan het eind van de dag eindigen we en gaat iedereen met de taxi naar huis. Nog even rapporteren over het verloop van de middag, en je dienst zit er op. Als je avonddienst hebt, begint je dienst nu, tot de cliënten naar bed gaan. Dat is ook een leuke dienst waarbij je met de bewoners kookt en met ze eet. De avonddienst zit erop zodra de bewoners naar bed zijn.
Hoe is het om na zo’n lange tijd weer naar school te gaan?
Ik zag er best wel tegenop. Ik was het niet meer gewend om te leren en een hele dag op school te zitten. In het begin was ik ook echt moe na zo’n dag. Maar je went er vanzelf aan. De lessen zijn interessant. Als je zorgt dat je iedere week een paar uur de tijd hebt om achter je laptop je huiswerk te doen, dan is het goed te doen!
En wat vind je van het werken met deze doelgroep?
Van je eigen kinderen weet je precies wat je aan ze hebt, maar bij cliënten met een beperking moet je echt op zoek naar de oorzaak, bijvoorbeeld als gedrag escaleert. In het begin vond ik dat wennen, maar nu weet ik het precies: als cliënt A escaleert, gaat cliënt B ook escaleren. Het gaat je steeds makkelijker af. De reformatorische identiteit van de organisatie voelt als erg eigen, dat is prettig. Ook heb ik zoals iedere nieuwe collega een maatje toegewezen gekregen, een collega waar je alles aan kunt vragen, zij staat altijd klaar, dat is heel fijn. Ook heb ik veel met onze oudste collega gewerkt, zij is zo kundig, ze is echt een topper, daar leer ik veel van.
Hoe combineer je een opleiding met een groot gezin?
Ik ben een aanpakker. Daarnaast dragen alle kinderen hun steentje bij in het huishouden. Ik heb dochters die graag koken. En al mijn thuiswonende kinderen ruimen ieder hun eigen kamer op. Ze genieten dagelijks van mijn verhalen over De Akker! Ik ben niet van het plannen; ik doe het gewoon. Als mijn hoofd vol is, kan ik op de bank gaan zitten, maar ik kan ook even gaan strijken, dat maakt ook je hoofd leeg. Ik kan het iedereen adviseren die thuiszit en denkt: ‘Wat zou ik voor nuttigs kunnen gaan doen?’ Kom gewoon een keer kijken of loop een dagje mee. Probeer het gewoon. Het is heel dankbaar werk. Je kan er veel liefde in kwijt, maar je krijgt ook veel liefde terug!
