“Van mijn eigen ervaringen leer ik minstens net zoveel als mijn studie en misschien nog wel meer.”

“Van mijn collega’s en van mijn eigen ervaringen leer ik minstens net zoveel als mijn studie en misschien nog wel meer.” Vertelt Adriana Penning (20 jaar). “De theorie en de praktijk vullen elkaar op deze manier heel goed aan. Met dit werk in de praktijk leg ik een rijke basis voor mijn werk in de toekomst. 2 jaar geleden startte ik met de opleiding Pedagogische Wetenschappen. Een hele leuke opleiding, maar al vanaf het begin miste ik één ding: de ervaring in de praktijk. Dit was de reden dat ik opzoek ging naar een bijbaan die paste bij mijn opleiding. De Schutse stond bovenaan. Ik werd aangenomen als ambulant begeleider en inmiddels doe ik dit werk alweer anderhalf jaar met veel plezier.”

Als ambulant begeleider komt ze bij mensen thuis, waardoor ze veel afwisseling heeft in haar werk, want ieder gezin is anders. Adriana geniet van de interactie met cliënten. “Laatst zei een jongen met een serieus gezicht: ‘Ik denk dat jij even in de tuin moet gaan slapen, dan kan ik rustig spelen.’” Niet veel later stond hij toch vrolijk klaar om mee naar de winkel te gaan. “Het is prachtig om te zien hoe cliënten zich ontwikkelen en steeds zelfstandiger worden. Soms duurt dat even, maar juist dat maakt het bijzonder.”

De keuze voor de gehandicaptenzorg is niet helemaal uit de lucht gevallen. Adriana heeft een broer met een ernstige meervoudige beperking én een schoonzus met een meervoudige beperking. “Zij hebben een grote plek in mijn hart en hierdoor wist ik dat het werken met mensen met een verstandelijke beperking bij mij past.”

Ze krijgt weleens de vraag waarom ze niet gesolliciteerd heeft bij een algemene organisatie. Het is toch goed om ook buiten je ‘bubbel’ te kijken? Toch heeft ze bewust gekozen voor een reformatorische organisatie zoals De Schutse. Ze is van mening dat christenen een gedeelde verantwoordelijkheid dragen voor het behoud van christelijke zorg.